фон.

фонетика

м. 1. Внесистемная безразмерная единица уровня громкости звука, для которого уровень звукового давления равно громкого с ним звука частотой 1 кГц равен 1 Дб.FON 1. Balandligi 1 kGs chastotali tovushga teng tovush bosimining darajasi 1 Db teng boʻlgan tovush balandligi darajasining tizimdan tashqari oʻlchamsiz birligi., FON 1. Balandligi 1 KGs chastotali tovushga teng tovush bosimining darajasi 1 Db teng boʻlgan tovush balandligi darajasining tizimdan tashqari oʻlchamsiz birligi.

2. Помехи, сопровождающие полезный сигнал.2. Foydali signal bilan birga kuzatiladigan xalaqitlar., 2. Foydali signal bilan birga kuzatiladigan xalaqitlar.

3. Среда.3. Muhit., 3. Muhit.

1. физ. fon

2. fon, tag

oʻzbekchaAsosiy rang, tagrangqoraqalpoqchaФонinglizchaHum, background (noise)

inglizchabackgroundoʻzbekchanurlanish shiddatining darajasi yoki tebranishlar turi., fon

1. hududda u yoki bu fizik maydon elementlarining umumiy xususiyatlari

2. doimiy va tasodifiy halaqit beradigan signallarning oʻrtacha qiymati. Ushbu qiymatdan yuqori qiymatga ega signallar foydali hisoblanadi. F. gamma va neytron usullar materiallarini ishlash va talqin qilishda hisobga olinadi. Buning uchun radioaktiv usullar koʻrsatichidan umumiy F. ayirib tashlanadi