фаҳмламоқ

фл. 1. Гап, воқеа, ҳодиса ва шу кабиларнинг маъносига, моҳиятига тушуниб етмоқ, англамоқ; сезмоқ, уқмоқ.

Китобхон сохталикни дарров фаҳмлайди. — Газетадан

эшикдан кирган киши бу ерда соҳибжамол жонон туришини дарров фаҳмлайди. — Шуҳрат, Шинелли йиллар

2. Деб билмоқ, ўйламоқ. Мен сени дўст фаҳмлаб юрардим.

Отабек бу терс жавобни ҳазил фаҳмлаб, кулди ва Кумушнинг манглайига қўлини текизди. — А. Қодирий, Ўтган кунлар

Аравакаш, Меъмор ўғлини камгап, димоғдор фаҳмлаб, орқасига қайрилиб, яна бир қараб қўйгандек бўлди. — Мирмуҳсин, Меъмор