эшмоқ

фл. 1. 1 Айлантириб, бураб, товлаб пишиқ қилмоқ; пишитмоқ, чийрамоқ; йигирмоқ.

Қамиш эшмоқ. Белбоғни эшиб боғламоқ. Арқон эшмоқ.

Мен ҳам тек турмасдим: пахтани чиғириқдан чиқарар, калава ўрар, пахта савар, ҳатто пилта ҳам эшиб берардим. — Ё. Шукуров, Қасос

Ҳаётхон бечора ип эшиб, марваридларни теришга ўтирди. — М. Исмоилий, Фарғона тонг отгунча.

2. кўчма Ўрнига қўймоқ, ўринлатмоқ, қойил қилмоқ, қиймоқ.

Гапни эшади-да.

Гоҳо Юсуф амаким қўлига дуторини оларди-да, шундай эшиб чалардики, юрагимизни сув қилиб юборарди. — У. Икромов, Унутилмас хотиралар

фл. айн. Эшкак эшмоқ..

1. Айлантириб, бураб, товлаб пишиқ қилмоқ; пишитмоқ, йигирмоқ.ÖRMEK

2. Эшкак билан қайиқни ҳаракатга келтирмоқ; эшкак урмоқ.

вить (нитку), скручивать, прясть

1. esiw, iyiriw, shiyratıw, buraw, tawlaw

2. авıс. qatırıw, ornına qoyıw, bejeriw, orınlaw