ЭШИТМОҚ
ESHITMOQЭШИТМОҚ
1. Товушни эшитиш органи орқали қабул қилмоқ.İŞİTMEK, DUYMAK
2. Билмоқ, хабар топмоқ, хабардор бўлмоқ, бошқаларнинг гап-сўзларидан билиб олмоқ.
эшитмоқ
1. hören vt
у яхши эшитмайди er ist schwerhörig
2. ҳарб. (қулоқ солмоқ)zuhören vi, (D)
Эшитаман! Zu Befehl!
Буйруғимни эшит! Achtung!
эшитмоқ
слышать, слушать
эшитган бошқа, кўрган бошқа одно дело услышать, другое - увидеть; лучше увидеть один раз, чем услышать сто раз
эшитади, кўрмайди, кўради, эшитмайди слышит, но не видит; видит, но не слышит (Ухо, глаз)
- эшитар қулоққа ёмон (букв. плохо для услышавшего уха) что люди скажут, когда услышат, стыд и срам
эшитмоқ
в hear
ЭШИТМОҚ
1. esitiw, tıńlaw
2. xabardar bolıw