эргашмоқ

фл. 1. Орқасидан бормоқ, изма-из юрмоқ, кетидан бормоқ.

Ҳаммалари Бойисжоннинг орқасидан эргашиб, кўчага чиқишди. — Н. Сафаров, Қаҳрамоннинг туғилиши

Мадримбой билан Собирбойлар худди соя каби унга эргашиб борарди. — Ж. Шарипов, Хоразм

2. Бирга бориш учун хархаша қилмоқ, интилмоқ (болалар ҳақида).

Бола онасига эргашиб, йиғлаб қолди.

Подачининг товушини эшитиб, далага ошиққан онасига эргашиб, қашқа бузоқ ҳам маъраб юборди. — А. Қодирий, Ўтган кунлар

3. Бирор иш, ҳаракатда кимнингдир кетидан (унинг бошчилигида) бирга ҳаракат қилмоқ.

Кимдир Ҳамзанинг қўшиқларидан бирини бошлаб юборди. Қолганлар эса унга эргашишди. — К. Яшин, Ҳамза

4. Иш-фаолиятида кимнингдир ёʻлини тутмоқ, унга тақлид қилмоқ.

Кўп юрганга эргашма, кўп билганга эргаш. — Мақол

Олдин Камолиддин махдум, унга эргашиб Асадқори хихилаб кулди. — М. Исмоилий, Фарғона тонг отгунча.

Янгилик ғолиб чиқди. Ш. Холмирзаевга тобора кўпроқ одамлар эргаша бошлади. — Газетадан

5. тлш. Эргашиш муносабатида бўлмоқ, тобе бўлмоқ.

Гапнинг бошқа бўлакларига бўйсунмай, эргашмай, ўзаро мослашиб келган бўлаклар бош бўлаклар дейилади. — Ўзбек тили дарслиги