ergashmoq

fl. 1. Orqasidan bormoq, izma-iz yurmoq, ketidan bormoq.

Hammalari Boyisjonning orqasidan ergashib, koʻchaga chiqishdi. — N. Safarov, Qahramonning tugʻilishi

Madrimboy bilan Sobirboylar xuddi soya kabi unga ergashib borardi. — J. Sharipov, Xorazm

2. Birga borish uchun xarxasha qilmoq, intilmoq (bolalar haqida).

Bola onasiga ergashib, yigʻlab qoldi.

Podachining tovushini eshitib, dalaga oshiqqan onasiga ergashib, qashqa buzoq ham maʼrab yubordi. — A. Qodiriy, Oʻtgan kunlar

3. Biror ish, harakatda kimningdir ketidan (uning boshchiligida) birga harakat qilmoq.

Kimdir Hamzaning qoʻshiqlaridan birini boshlab yubordi. Qolganlar esa unga ergashishdi. — K. Yashin, Hamza

4. Ish-faoliyatida kimningdir yoʻlini tutmoq, unga taqlid qilmoq.

Koʻp yurganga ergashma, koʻp bilganga ergash. — Maqol

Oldin Kamoliddin maxdum, unga ergashib Asadqori xixilab kuldi. — M. Ismoiliy, Fargʻona tong otguncha.

Yangilik gʻolib chiqdi. Sh. Xolmirzayevga tobora koʻproq odamlar ergasha boshladi. — Gazetadan

5. tlsh. Ergashish munosabatida boʻlmoq, tobe boʻlmoq.

Gapning boshqa boʻlaklariga boʻysunmay, ergashmay, oʻzaro moslashib kelgan boʻlaklar bosh boʻlaklar deyiladi. — Oʻzbek tili darsligi