эпопея
русчаэпопея
ж лит. эпопея (катта эпик асар)
- эпопея Льва Толстого «Война и мир» Лев Толстойнинг «Уруш ва тинчлик» эпопеяси.
Эпопея
(гр. epopoiia — қўшиқлар, ривоятлар тўплами сўзидан)
Воқеабанд адабиётдаги энг катта ва кенг қамровли шакллардан бири бўлиб, қадимги қаҳрамонлик эпопеялари билан ҳозирги даврдаги эпопеялар ўртасида катта фарқ бор. Чунончи, қаҳрамонлик эпопеяларига қадимги Грецияда маълум бир тарихий воқеа муносабати билан халқ ҳаёти ва курашини тасвирловчи барча халқ ривоятлари, қўшиқлари кирса, ҳозирги даврдаги эпопеялар асосини катта тарихий давр ёки йирик тарихий воқеаларни, жамиятдаги ижтимоий-сиёсий курашни акс эттирган, қаҳрамонлар тақдири бир-бирига боғланган йирик бадиий асарлар — роман ёки романлар сикли ташкил этади. Қадимги қаҳрамонлик эпопеялари ўз тарихий жиҳатидан жуда ҳам қадимий фолклор намуналарига, мифологик қарашларга бориб тақалади, яъни халқнинг қадимда яратган, эпопея