эпигон

м epigon, taqlidgoʻy (biror oqimga ergashuvchi va ijoddan uzoq odam)

1. Qadimgi grek mifologiyasida Argosdagi yetti qahramonning oʻgʻillari. Bu oʻgʻillarning har biri Epigon nomi bilan yuritilgan va ulardan oltitasi Fiva ostonalarida halok boʻlgan.

2. Adabiyotshunoslikda bu atama biror yozuvchiga yoki adabiy oqimga ergashuvchi, taqlid qiluvchi, badiiy ijodda oʻziga xos oʻrni boʻlmagan ikkinchi darajali ijodkorlarga nisbatan ishlatiladi. Rus adabiyotidagi epigonlarni V. G. Belinskiy qattiq tanqid qilgan. Epigonlik — taqlidchilik badiiy ijoddagi anʼanalarga ergashish, mavjud anʼanalarni rivojlantirgan holda ularni yangilab borishdan keskin farq qiladi. Chunki epigonlik anʼanaga ijodiy emas, balki mexanik yondashadi. Oʻzbek adabiyoti tarixida taqlidchilik asosan feodal-saroy shoirlari ijodida uchraydi.