энкаймоқ
enkaymoqэнкаймоқ
фл. Энгашмоқ, букчаймоқ, қуйи солинмоқ.
Энкайган чол.
Кеккайганга кеккайгин бошинг кўкка еткунча, Энкайганга энкайгин бошинг ерга теккунча. — Мақол
[Гулнор] Узун гўзал сочларини осилтириб, энкайиб, уйни супура бошлади. — Ойбек, Танланган асарлар
Энди тарқалаётган оломон тўхтади, ерда энкайиб ётган девонага қаради. — К. Яшин, Ҳамза
Ориқ кийимлари жулдур деҳқонлар омоч ортида энкайиб, ҳорғин ер ҳайдайдилар. — Ойбек, Нур қидириб
энкаймоқ
посл. склоняться, клониться, нагибаться
Эрназар бобом энкаяди, калласи қинқаяди; тевараги тўп-тўп, ўртаси қип-қизил загадка дедушка Эрназар нагибается, головой вниз склоняется; вокруг толпа-куча, посреди красным-красно (Просо)
кеккайганга кеккайгин, бошинг кўкка етгунча, энкайганга энкайгин, бошинг ерга теккунча посл. перед горделивым держись гордо, а кланяющемуся тебе поклонись до земли
- энкайган чол согбенный старец
энкаймоқ
в bend over
ЭНКАЙМОҚ
eńkeyiw, iyiliw, búgiliw