eltmoq

fl. 1. shv. Olib bormoq; tashimoq.

Uning imosi bilan Mahdini zaldan olib chiqib, yotoqxonaga eltib qoʻydilar. — S. Siyoyev, Yorugʻlik

ayalaringga bir laganda manti-somsa, ikki choynak achchiq choy eltib ber! — K. Yashin, Hamza

Oila boshligʻi Zunnunxoʻja Sidiqjon dalaga urugʻlik va goʻng eltib, hosil keltiradi. — A. Qahhor, Qoʻshchinor chiroqlari

2. shv. Sigʻdirmoq; ketmoq.

Chelak oʻn litr suv eltadi.

Ilgari kanal toʻgʻrisida gap borganda, Sidiqjon uni biron tegirmon suv eltadigan ariq deb oʻylagan edi A. — Qahhor, Qoʻshchinor chiroqlari

Asrorqul kelib oʻtirdi. Uning chakka tomirlari chiqqan, nafas olishi bejo edi Chilim eltgandir. A. — Qahhor, Asror bobo

Issiq eltibdi, uka. Endi tuza-lib qolasiz. — S. Ahmad, Taʼzim

Oʻtirdilar bari, yonboshda parqu, Boshin qoʻysa, kishini eltar uyqu. — M. Alaviya, Sevinchlarim