элтмоқ

фл. 1. шв. Олиб бормоқ; ташимоқ.

Унинг имоси билан Маҳдини залдан олиб чиқиб, ётоқхонага элтиб қўйдилар. — С. Сиёев, Ёруғлик

аяларингга бир лаганда манти-сомса, икки чойнак аччиқ чой элтиб бер! — К. Яшин, Ҳамза

Оила бошлиғи Зуннунхўжа Сидиқжон далага уруғлик ва гўнг элтиб, ҳосил келтиради. — А. Қаҳҳор, Қўшчинор чироқлари

2. шв. Сиғдирмоқ; кетмоқ.

Челак ўн литр сув элтади.

Илгари канал тўғрисида гап борганда, Сидиқжон уни бирон тегирмон сув элтадиган ариқ деб ўйлаган эди А. — Қаҳҳор, Қўшчинор чироқлари

Асрорқул келиб ўтирди. Унинг чакка томирлари чиққан, нафас олиши бежо эди Чилим элтгандир. А. — Қаҳҳор, Асрор бобо

Иссиқ элтибди, ука. Энди туза-либ қоласиз. — С. Аҳмад, Таъзим

Ўтирдилар бари, ёнбошда парқу, Бошин қўйса, кишини элтар уйқу. — М. Алавия, Севинчларим