dirkillamoq

fl. 1. Dirk-dirk harakat qilmoq, lorsillab turmoq.

Koʻkraklar oyoqlarning ohangdosh uchishiga mos dirkillaydi. — Oybek, Quyosh qoraymas

Butun gavdasi silkinadi, koʻksi dirkillaydi. — S. Ahmad, Ufq

Ichkari xonadan yugurib chiqqan yarim yalangʻoch raqqosa buralib, aʼzoyi badanini dirkillatib, oʻyinga tusha ketdi. — Mirmuhsin, Qahramonnoma

2. ayn. Dikillamoq 1.

Shu payt koʻcha eshigi zarb bilan ochilib, dirkillab besh-olti qoʻzi kirdi. Yoshlik. Bedovimni dirkillatib Har koʻchganda toʻplar otib, Elima ketkali keldim. — Goʻroʻgʻli

3. koʻchma Narsaning yangiligi, boʻlikligini ifodalaydi.

Likopchalarda butunicha qoʻyilgan dirkillagan bodring, olma shaklidagi qip-qizil pomidor ishtahani qitiqlaydi. — N. Aminov, Tillo tabassumlar

Sap-sariq oltindek tovlanib turgan palov dirkillab turardi. — J. Musajonov, Himmat

упруго вздрагивать, брыкаться

qorongʻi tom ichida qora buzoq dirkillar в тёмном дому чёрный телок брыкается (Блоха)

1. dikildew, porsıldap turıw

2. awıs. jańa, bolıq