dalil
далилdalil
ot 1. Fikr, mulohaza va shu kabilarni tasdiqlovchi, ular haqida dalolat beruvchi narsa; isbot, fakt.
Ishonchli dalil. Kuchli dalil.
-Gumoningiz bor-u, dalilingiz yoʻq! — Qunduzoy uning soʻzini boʻldi. — Oydin, Hikoyalar
— Tuhmat, qani dalil? — birdan tutaqib baqirdi Uljayev. — Mushtum
Maʼqul emas, deyish bilan ish bitmaydi, birorta dalil kerak. — A. Qodiriy, Oʻtgan kunlar
2. huq. Jinoyatni tasdiqlovchi narsa, fakt yoki holat.
Siz aytayotgan buyumlar qotillikka aloqador ekanligiga dalil boʻla olmaydi. Buni hali isbotlash kerak. — Yoshlik
U oʻz raisini qoʻlga tushirgan hujjatlaridan, dalillaridan, tergov natijalaridan xabardor qildi. — H. Gʻulom, Mashʼal
- Ashyoviy (yoki ashyoyi) dalil yoki moddiy dalil Jinoyatni isbotlaydigan buyumlar. Sud majlisi zalida Pauersni josuslikda fosh etuvchi ashyoviy dalillar qoʻyilgan. — GazetadanProkuror aslo iloji yoʻqligini ashyoviy dalillar bilan isbotlab berdi. — S. Ahmad, Yulduz
- Toʻgʻri dalil Toʻgʻridan-toʻgʻri, bevosita isbotlaydigan dalil (masalan, jinoyatchi barmogʻining biror narsada qolgan izi).
- Egri (yoki soxta) dalil Bavosita isbotlaydigan dalil. Boʻlmagan soxta dalillar bilan gapiruvchi ifloslarning soʻziga kirib, bu xilda qilish yaxshi emas. — Hamza, Tanlangan asarlar