даҳшат

от 1. Ниҳоят даражадаги қўрқинч, хавф, ваҳима.Т

ун даҳшати. Уруш даҳшати.

Даҳшатдан юрагим орқага тортиб кетди. — Н. Фозилов, Дийдор

Ёдгор даҳшатдан қотиб қолган, ҳеч нимага тушунолмасди. — Ў. Ҳошимов, Қалбингга қулоқ сол

Кўзлари даҳшат билан чақнади. С. — Сиёев, Ёруғлик

2. Азоб-изтиробга солувчи мудҳиш аҳвол, воқеа-ҳодиса, манзара.

— Даҳшат! — деди меҳмон, — туни билан кўзимни юммай чиқдим. — Муштум

Андижонда бўлган воқеалар даҳшати Тоҳир қиёфасига кириб, Бобурга тобора яқинлашиб келмоқда эди. — П. Қодиров, Юлдузли тунлар

Биз бу даҳшатларни бировдан эшитган эмасмиз, ўз кўзимиз билан кўрганмиз — Р. Файзий, Таъзим

3. Ортиқ даражада қўрққан, ваҳимага ёки азоб-изтиробга тушган кишининг кўриниши, руҳий ҳолати.

Даҳшат солмоқ. Даҳшатга келмоқ (тушмоқ).

Муқаддам даҳшат ичида эшикка ёпишди. — Ў, Ҳошимов

4. Қалбингга қулоқ сол.

Нигоранинг ҳамон қўрқинч, даҳшат тўла кўзларида миннатдорчилик учқуни йилтиради. — С. Анорбоев, Оқсой

Отабек масалага тушунгандек бўлди ва даҳшат ичида Али билан ёʻлга тушди. — А. Қодирий, Ўтган кунлар