choʻqimoq

fl. 1. Tumshuq bilan ilib olib yemoq.

Joʻjalar don choʻqishmoqda. Mulla bilganini oʻqir, Tovuq koʻrganini choʻqir. — Maqol

Patnisda toʻrtta kulcha, ikki bosh qizil chillaki va qush choʻqigan qandaydir bir bosh uzum bor edi. — Oybek, Tanlangan asarlar

2. Tumshuq bilan zarb bermoq (qush va parrandalarga nisbatan).

Qargʻa qargʻaning koʻzini choʻqimaydi. — Maqol

Burgut jon-holatda unga [latta-puttalar bogʻlangan xodaga] tashlanib, tirnoqlari bilan changallab choʻqirdi. Bu — dastlabki ov — mashq edi, albatta. — Yoshlik

3. koʻchma Qoʻl uchi bilan chimdib, ozgina yemoq, yeb koʻrmoq, tatimoq.

[Hoji va Hasanali] Soʻzlashmasdangina, lagandan birmuncha choʻqigan boʻldilar-da, qoʻl artdilar. A. Qodiriy, — Oʻtgan kunlar

4. koʻchma s. t. Baland kelib, zoʻr chiqmoq; qattiq koyimoq, urishmoq.

Oralarida zoʻr-zoʻr advokatlarni choʻqib tashlaydigan rahbarlari bor emish. — Oybek,Ulugʻ yoʻl