chalishmoq

fl. 1. Chalmoq I feʼlining birgalik nisbati.

Chapak chalishdi. Ovqatga zang chalishdi.

Sozandalar bir toʻxtab, ufor chalishdi. — A. Qahhor, Qoʻshchinor chiroqlari

2. Yurganda, qadam tashlaganda bir-biriga urilmoq, qoqilmoq, chalkashmoq (oyoq haqida).

Oyoqlari taqimigacha qorga botar, baʼzan chalishib ketardi. — S. Anorboyev, Oqsoy

3. esk. Harakat qilmoq, mehnat qilmoq.

4. koʻchma Suzilib, yumilib ketmoq; yumilib ketmoq (koʻz haqida).

Usta Abdugʻafur uyqusi kelib mudrayotgan odamdek, koʻzlari chalishib, boshi qiyshaya boshladi. — Mirmuhsin, Meʼmor

Oftobning shuʼlasiga qaragandek, Goʻroʻgʻlining ikki koʻzi chalishib qoldi. — Gulshanbogʻ

1. shalısıw, shertisiw

2. júrgende ayaqlardıń bir-birine tiyip ketiw

3. háreket etiw, miynet etiw

4. awıs. jumılıp ketiw, uyqı basıw (kóz haqqında)