букчаймоқ
bukchaymoqбукчаймоқ
фл. 1. Елкаларини чиқариб, кўкрагини ичига олиб энгашмоқ.
Найман она букчайиб ўтириб қолди. — Ёшлик
Салим-бойвачча букчайганича қимир этмай қотди. — Ойбек, Танланган асарлар
Нормат полвон аранг ўрнидан турди-да, букчайганча ўликнинг тепасига борди. — Ёшлик
2. Белини, кўкрагини кўтара олмай энкайиб қолмоқ, қадди эгилмоқ.
Букчайган чол. Бели букчайган кампир.
У ғамдан букчайиб қолган ҳаким Абдусамадга ачинар эди. — М. Осим, Карвон ёʻлларида
Уйда ўтириб, чўкиб, букчайиб қолди. — Шарқ юлдузи
БУКЧАЙМОҚ
Елкаларини чиқариб, кўкрагини ичига олиб энгашмоқ.YUMULMAK
букчаймоқ
гнуться, горбиться (о человеке)
қадди букчайган чол сгорбленный старик.
букчаймоқ
в bend, stoop, become bent
- қадди букчайган чол crooked (bent, hunched) old man
БУКЧАЙМОҚ
búkshiyiw, búkireyiw
букчаймоқ
sich krümmen, sich beugen, sich biegen