bukchaymoq

fl. 1. Yelkalarini chiqarib, koʻkragini ichiga olib engashmoq.

Nayman ona bukchayib oʻtirib qoldi. — Yoshlik

Salim-boyvachcha bukchayganicha qimir etmay qotdi. — Oybek, Tanlangan asarlar

Normat polvon arang oʻrnidan turdi-da, bukchaygancha oʻlikning tepasiga bordi. — Yoshlik

2. Belini, koʻkragini koʻtara olmay enkayib qolmoq, qaddi egilmoq.

Bukchaygan chol. Beli bukchaygan kampir.

U gʻamdan bukchayib qolgan hakim Abdusamadga achinar edi. — M. Osim, Karvon yoʻllarida

Uyda oʻtirib, choʻkib, bukchayib qoldi. — Sharq yulduzi

Yelkalarini chiqarib, koʻkragini ichiga olib engashmoq.YUMULMAK

гнуться, горбиться (о человеке)

qaddi bukchaygan chol сгорбленный старик.

v bend, stoop, become bent

• qaddi bukchaygan chol crooked (bent, hunched) old man

búkshiyiw, búkireyiw

sich krümmen, sich beugen, sich biegen