бўйламоқ

фл. 1. Ўз бўйи билан ўлчамоқ.

Сувни бўйламоқ.

Ўлан эсга келмайди, ўйласам; Қорасув бўй бермайди, бўйласам. — Оқ олма, қизил олма

Ёр ваъдаси қийин экан, дўстларим, Дарёга ташладим, бўйим бўйламай. — Қўшиқлар

2. Бўйнини чўзиб қарамоқ; интилмоқ.

Ҳамсоямиз Қулмат полвон бозорлаб келди. Девордан бўйлаб, нарх-навони сўрадим. — Т. Мурод, От кишнаган оқшом

Қизчадан негадир дарак ёʻқ. Садбархон айвондан ўша томонга бўйлаб қўярди. — С. Зуннунова, Гўдак ҳиди

Нигора дадасининг ёнига бориб, секин газетага бўйлади. — С. Зуннунова, Гўдак ҳиди

Ўзинг яшаётган чаманзордан туриб, олисдаги, энди сенга бегона бўстонга бўйлайсан. — Ёшлик

3. Сув, ёʻл ва шу кабиларни ёқалаб бормоқ.

Ёʻл бўйлаб бормоқ. Ариқ бўйлаб юрмоқ.

Юринг, ўртоқ, ўйнайлик, дарёларни бўйлайлик. — Қўшиқлар

Дунёдаги энг мароқли сайр болалик йилларини ўтказган кўчалар бўйлаб сайр этиш бўлса керак. — С. Сиёев, Отлиқ аёл

Ёʻлчи саватни кафтида тутиб, Калковуз сувини бўйлаб, Тахтапул гузарига чиқди. — Ойбек, Танланган асарлар