boshoq

ot 1. Bugʻdoy, arpa singari oʻsimliklarning poyasi uchidagi don hosil boʻladigan choʻzinchoq toʻpguli hamda don boʻlib yetilgan shunday toʻpgul, bosh.

Boshoq chiqarmoq (tortmoq).

Bir gal yarimta boshoqni sudrab ketayotgan chumolini koʻrganman. — Oʻ. Hoshimov, Ikki eshik orasi

Mehnating singani uchun har boshoq Oyogʻosti boʻlsa, koʻrinar uvol. — Gʻ, Gʻulom

Normatga bu yerda har boshoq tagida bir odam yotganday tuyuldi. — I. Rahim, Chin muhabbat

2. ayn. Mashoq.

Boshoq termoq.

Kolxozning bugʻdoyi yigʻib boʻlingach, boshoq terishga ruxsat berishadi. — Sh. Joʻrayev, Bola dunyoni tebratar

Koʻrsaki, bolalar shamolday yelib Boshoqlar teradi uyqularida. — Sharq yulduzi

ot esk. Kamon oʻqining boshi, uch qismi.

Bugʻdoy, arpa singari oʻsimliklarning poyasi uchida donBAŞAK

boshoq chiqarmoq колоситься. колос

n ear, spike (of grass)

• boshoq chiqarmoq ear

masaq

Ähre f