boshlamoq

fl. 1. Biror ishga kirishmoq.

U qoʻllarini orqasiga qovushtirib, oʻng yelkasini picha oldinga chiqarib turib gap boshladi. — M. Ismoiliy, Fargʻona tong otguncha

Gulandom choydan bir hoʻplab, yana oʻz hikoyasini boshladi. — Oybek, Tanlangan asarlar

Gulsin oʻzining qoʻngʻiroqdek tovushi bilan Yigʻlarman kuyidan boshladi. — A. Qodiriy, Oʻtgan kunlar

2. Yoʻl koʻrsatib, yetaklab, bosh boʻlib bormoq; tortmoq, olib ketmoq.

Yaxshi bilan oshna boʻlsang, yaxshi yoʻlga boshlaydi. — Maqol

Boshliq boʻlish oson, Boshlamoq qiyin. — Maqol

Norqoʻzi muxbirlarni shiypon yonidagi tolzorga boshladi. — H. Gʻulom, Feruza

Aql va vijdon qaysi yoʻlga boshlasa, oʻsha yoʻlga kiraman. — Oybek, Nur qidirib

Xayol uni yana urush frontlariga boshladi. — I. Rahim, Chin muhabbat

3. -i(b) Affiksli ravishdosh shaklida qoʻshma feʼllar tarkibiga kiradi, masalan

bosh-lab bormoq, boshlab kelmoq.

Yigitcha uni loyi atala boʻlib yotgan bir koʻchaga boshlab kirdi. — P. Tursun, Oʻqituvchi

Gʻavvos Meʼmorni oʻsha shinam xona sari boshlab bordi. — Mirmuhsin, Meʼmor

4. -a-y Affiksli ravishdoshlar bilan ifodalangan ish-harakatning boshlanganligini yoki unga kirishilganligini bildiradi, masalan

toʻkila boshlamoq, qariy boshlamoq. Shabada esa boshladi.

Tavhidiy daftarchani ochdi va qadamini sekinlatib, oʻqiy boshladi. — A. Qahhor, Asarlar

Oybodoq keta boshlagan edi, Otabek uni toʻxtatdi. — A. Qodiriy, Oʻtgan kunlar

fl. Maxs. Boshliq solmoq, yangi boshliq solib tiklamoq (etik, mahsi va shu kabilarni).

Men eski etigimni boshlatib oldim.