боғлиқ
bogʻliqбоғлиқ И
от 1. Боғлаб қўйилган, боғланган, боғлоғлик.
Боғлиқ от. Ҳунарсизнинг қўли боғлиқ. — Мақол
Раззоқ буқачининг ити ёввойи жийдага оёғидан боғлиқ турарди. — С. Аҳмад, Жимжитлик
2. Бирор жиҳатдан, масалан, тобелик ёки алоқадорлик муносабати билан узвий равишда боғланган; алоқадор.
Тегирмоннинг айланиши юкига боғлиқ. — Мақол
Ҳар бир нарсадан катта хулосалар чиқариш шоирнинг ақл уфқи кенглигига боғлиқ. — Шукрулло, Сайланма
Умрнинг дарозлиги ҳам насл-у насабга боғлиқдир. — Шарқ юлдузи
- Боши боғлиқ Унаштириб қўйилган. баъзи йигитлар Норбувига одам қўйишди. Бироқ Норбуви уларнинг ҳаммасига ҳам бир хил — икки оғиз сўз билан жавоб қайтарарди: Бошим боғлиқ. — Ҳ. Шамс, ДушманГулноз Ёʻлдошга унашилди, энди боши боғлиқ. — Ҳ. Ғулом, Тошкентликлар
боғлиқ ИИ
от махс. Арава ғилдирагининг тўғин учларини бириктириб тутиб турадиган қўшалоқ кегайи.
боғлиқ ИИИ
от шв. Шох-шабба, беда, буғдой, шоли каби чочиқ нарсаларни йиғиб боғлаш учун ўша нарсаларнинг ўзидан ёки новда, похол кабилардан эшилган боғ; белбоғ.
БОҒЛИҚ
1. Боғлаб қўйилган.BAĞLI
2. Бирор жиҳатдан алоқадор.
боғлиқ
1. зависящий (от кого-л.), относящийся (к чему-л.)
2. связанный, привязанный
боғлиқ
а tied, dependent (on), fastened
БОҒЛИҚ
1. baylanģan
2. baylanıslı
3. bawlıq
боғлиқ
gebunden, angebunden, verbunden