bogʻliq
боғлиқbogʻliq I
ot 1. Bogʻlab qoʻyilgan, bogʻlangan, bogʻlogʻlik.
Bogʻliq ot. Hunarsizning qoʻli bogʻliq. — Maqol
Razzoq buqachining iti yovvoyi jiydaga oyogʻidan bogʻliq turardi. — S. Ahmad, Jimjitlik
2. Biror jihatdan, masalan, tobelik yoki aloqadorlik munosabati bilan uzviy ravishda bogʻlangan; aloqador.
Tegirmonning aylanishi yukiga bogʻliq. — Maqol
Har bir narsadan katta xulosalar chiqarish shoirning aql ufqi kengligiga bogʻliq. — Shukrullo, Saylanma
Umrning darozligi ham nasl-u nasabga bogʻliqdir. — Sharq yulduzi
- Boshi bogʻliq Unashtirib qoʻyilgan. baʼzi yigitlar Norbuviga odam qoʻyishdi. Biroq Norbuvi ularning hammasiga ham bir xil — ikki ogʻiz soʻz bilan javob qaytarardi: Boshim bogʻliq. — H. Shams, DushmanGulnoz Yoʻldoshga unashildi, endi boshi bogʻliq. — H. Gʻulom, Toshkentliklar
bogʻliq II
ot maxs. Arava gʻildiragining toʻgʻin uchlarini biriktirib tutib turadigan qoʻshaloq kegayi.
bogʻliq III
ot shv. Shox-shabba, beda, bugʻdoy, sholi kabi chochiq narsalarni yigʻib bogʻlash uchun oʻsha narsalarning oʻzidan yoki novda, poxol kabilardan eshilgan bogʻ; belbogʻ.
BOGʻLIQ
1. Bogʻlab qoʻyilgan.BAĞLI
2. Biror jihatdan aloqador.
bogʻliq
1. зависящий (от кого-л.), относящийся (к чему-л.)
2. связанный, привязанный
bogʻliq
a tied, dependent (on), fastened
BOGʻLIQ
1. baylanģan
2. baylanıslı
3. bawlıq
bogʻliq
gebunden, angebunden, verbunden