безилламоқ

фл. 1. айн. 1 безангламоқ.

2. Юраги безилламоқ Юраги ботинмаслик, қўрқмоқ; ҳадик ва қўрқинчга тушмоқ.

Хотиним кир юваман деса, менинг юрагим безиллайди. — М. Хайруллаев, Рашк

Ундан ҳамма безилларди. Ким асаб, ким юрак, ким қон босимига чалинса ва ёки ишдан ҳайдалса, барчасига шу — Ҳамида сабабчи бўларди. — Ёшлик

Хотинининг ер тагидан хўмрайиб қарашлари юрагини ёмон безиллатиб қўйган эди. — Ф. Мусажонов, Ҳиммат

3. Зириллаб, қақшаб оғримоқ, без-без қилмоқ.

Баданидан иситма чиқар, чакка то-мирлари урар, кўнгли озар ва бутун вужуди безиллар эди. — А. Қаҳҳор, Сароб

Жангчилар, оёқларининг безиллаб қолганидан бўлса керак, ўрдакдек лапанглаб юрардилар. — Шуҳрат, Шинелли йиллар

Қабариб, қонталашиб кетган товонлар бари бир, чўғ теггандай безиллайди. — О. Ёқубов, Излайман

1. қ. безангламоқ

2. bezildew, solqıldap awırıw

Зада қилиб қўрқитиб, чўчитиб қўймоқ.KORKUTMAK, YILDIRMAK

побаиваться или опасаться повторения неприятностей (уже имевших место раньше)

в 1. қаранг безангламоқ

2. ache, cause to ache