bezanglamoq

fl. Biror narsadan zada boʻlib yoki qoʻrqib zirillab turmoq, bezovta yoki betoqat boʻlmoq; choʻchib, irgʻib tushmoq.

Dori desa, bezanglaydi.

Anor Uzoqov hadeganda yomgʻirning tinmayotganini koʻrib bezanglab qoldi. — S. Mahkamov, Katta rulda

Bu soʻzdan Oftob oyim bezanglab tushdi va eriga qarshi rizosizlik vaziyatini oldi. — A. Qodiriy, Oʻtgan kunlar

Bular oʻsha Yorugʻlikdan bezanglashib, Qorongʻida topishganlar. — T. Yoʻldosh, Attang

kick

bezińlew, tınıshsızlanıw, biytaqat bolıw, shorshıp túsiw