бепоён

сфт. 1. Охири, чегараси ёʻқ, ниҳоятда кенг; сарҳадсиз.

Бепоён саҳро. Кўз қулочи сиғмайдиган йироқлар. — К. Яшин, Ҳамза

Мен камалак гўзаллигини бепоён самонинг табаррук замин бўйнига таққан марваридига қиёс қиламан. — Ёшлик

2. Бениҳоя, беҳад, чексиз.

Ҳамма илмларга бепоён муҳаббат боғлаган. — Ойбек, Навоий

Мангу ёнар лаҳзалик оташ, Қотиб қолган хаёл бепоён. — Гулдаста

Поёни, чеки, охири ёʻқ, ниҳоятда кенг.UÇSUZ BUCAKSIZ, SONSUZ

необъятный, безграничный, беспредельный

а boundless, wide, immense, unbounded

biypayan, payansız, ushı-qıyırı joq, sheksiz, shegarası joq

unendlich, endlos, unbegrenzt, grenzenlos, unermäßlich

diffuse, verbose, extensive, vast