bepoyon

sft. 1. Oxiri, chegarasi yoʻq, nihoyatda keng; sarhadsiz.

Bepoyon sahro. Koʻz qulochi sigʻmaydigan yiroqlar. — K. Yashin, Hamza

Men kamalak goʻzalligini bepoyon samoning tabarruk zamin boʻyniga taqqan marvaridiga qiyos qilaman. — Yoshlik

2. Benihoya, behad, cheksiz.

Hamma ilmlarga bepoyon muhabbat bogʻlagan. — Oybek, Navoiy

Mangu yonar lahzalik otash, Qotib qolgan xayol bepoyon. — Guldasta

Poyoni, cheki, oxiri yoʻq, nihoyatda keng.UÇSUZ BUCAKSIZ, SONSUZ

необъятный, безграничный, беспредельный

a boundless, wide, immense, unbounded

biypayan, payansız, ushı-qıyırı joq, sheksiz, shegarası joq

unendlich, endlos, unbegrenzt, grenzenlos, unermäßlich

diffuse, verbose, extensive, vast