бемаза
bemazaбемаза
сфт. 1. Оғизга хуш ёқмайдиган, таъми ёмон; таъмсиз, лаззациз.
Бемаза овқат. Бемаза тарвуз. Бемаза қовуннинг уруғи кўп. — Мақол
Касалга асал ҳам бемаза бўлиб кўринади. — Қанотли сўзлар
Ёʻлчининг тақачи ошнаси Қоратой оч қорнини бемаза мошхўрдага тўлдириб совуқ уйда хомуш ўтирар эди. — Ойбек, Танланган асарлар
2. кўчма Бадиий заиф, эстетик завқ бера олмайдиган; бемаъни, сийқа.
Бемаза асар.
Бемаза китобни-ку жонга тегган жойда шартта ёпиб қўйса бўлар, бироқ умр китобини-чи? — Х. Султонов, Онамнинг юрти
Бунақа бемаза суратларнинг авторлари институтда кўп эмас. — Муштум
3. Ярамас, ёқимсиз, бемаъни, ёмон.
Бемаза одам,
— Акам бемаза чиқди-да, — деди Ҳамид Мунавварга. — С. Анорбоев, Меҳр
Бемаза қизнинг бўлмас ҳаёси. — Гулихиромон
Э, бунақа бемаза телевизорни сотиб юборинг. — Аския
4. Одоб-ахлоққа хилоф, одобдан таш-қари; беҳуда, бекорчи.
Бемаза қилиқлар. Бекорчидан бемаза гап чиқади. — Мақол
[Гулшан:] Бемаза гапларни қўйинглар, ухлайлик! — А. Қодирий, Меҳробдан чаён
- Оғзи бемаза 1. Оғзи овқатнинг мазасини, таъмини сезмайдиган (баъзи касалликлар сабабли). Сидиқжон, гарчи ҳануз оғзи бемаза ва боши оғирроқ бўлса ҳам кампирнинг меҳрибончиликлариданми, кўнгли кўтарилиб, жуда енгил тортди. — А. Қаҳҳор, Қўшчинор чироқлариОғзи бемаза одам.
- Бемаза қилмоқ 1. Мазасини, туз-намагини меъёрда қилмаслик; Аммо шаллақи бир кампирнинг уйида тураман; кўп бемаза қилаётир-да. — А. Қаҳҳор, СаробАйниқса тўриқ тойча тутқич бермай, Мирвали аканинг бемазасини бешта қилади. — А. Қодирий, Обид кетмонИситма жуда бемаза қилди.
БЕМАЗА
Оғизга ёқмайдиган, лаззат бермайдиган, мазаси ёʻқ.TATSIZ
бемаза
1. погов.ирон. безвкусный, невкусный
бемаза қовуннинг уруғи кўп у невкусной дыни много семян
2. нестоящий, неприятный
бемаза
а tasteless, unsavoury, unpalatable, nasty
БЕМАЗА
1. biymaza, dámsiz, mazası joq
2. biymáni, mánissiz
3. jaramsız, jaman
4. ádepsiz
бемаза
geschmacklos, fade, schal
Бемаза
русчабезвкусный, плохой, неприличныйинглизчаtastless, imsipid, indecent, horribleфрансузчаmédiocre, banal, obscèneарабча(1) قَبَاحَةٌ، دَمَامَةٌ, (2) قَبِيحَةٌ (قَبَائِحُ)