бебурд
beburdбебурд
сфт. 1. Бир гапда турмайдиган, ваъдасининг устидан чиқмайдиган; тайинсиз, субуциз.
Бебурд одам. Бебурд бўлмоқ. Нодондан ақл кутма, бебурддан — номус. — Мақол
Олманинг оқидан кўки яхшироқ, Ёрнинг бебурдидан ёʻғи яхшироқ. — Қўшиқлар
2. Тутуриқсиз, маъносиз, бемаъни.
Бебурд гап. Беҳуда ҳаракат бебурд қилар. — Мақол
БЕБУРД
Сўзида турмайдиган, сўзининг, ваъдасининг устидан чиқмайдиган, лафзи, бурди, субути ёʻқ.DÖNEK
бебурд
1. непостоянный, не сдерживающий своего слова
нодондан ақл кутма, бебурддан – номус от невежды не жди ума, от несдерживающего обещания – чести
2. неосновательный, не заслуживающий доверия.
бебурд
а groundless, inconsistent, unreliable (in one's words), not keeping one's promises
БЕБУРД
1. turaqsız, sózinde turmaytuǵın
2. biymáni
бебурд
unzuverlässig, unverläßlich in Bezug auf sein Versprechen, leichtfertig, nicht gründlich
бебурд бўлмоқ das Vertrauen verlieren
Бебурд
русчане держащий своего слова, вышедший из доверияинглизчаa man not to be trusted, unbelievable man, a man not to rely on, unreliable, disloyal, unfaithfulфрансузчаpeu fiable, inconstant, instable, volageарабчаالشَّخْصُ الَّذِي لَا يَسْتَحِقُّ الثَّقَةَ, غَيْرُ مَبْدَئِيٍّ, لَا مَبْدَأَ لَهُ