bayir

ot 1. Qoʻlga oʻrgatilgan hayvon (asosan ot); jaydari.

Bayir ot.

Rais bilan Oʻktam oyoq ustida bir piyoladan qaynoq choy ichishdi-da, qora bayir va qizil jiyronga minishdi. — Oybek, Oltin vodiydan shabadalar

Men uning yigitlariga bir kam toʻqson bayir berganman. — A. Muxtor, Qoraqalpoq qissasi

2. koʻchma s.t. Sharoitga koʻnikib, qadrdon boʻlib qolgan.

Taqsirim bayir xotinlarining ustiga oʻn toʻrt yashar qiz olib ishrat kamarini bogʻladilar. — Mushtum

3. Qumli choʻllarda shamol oqibatida paydo boʻlgan botiq joylar.

Bayirda kichik-kichik chuqurliklar bilan birga qator qum tepaliklari ham boʻladi. — OʻzME

a 1. habitual to local condition (about horses)

2. domesticated (about animals)

1. úyretilgen (at)

2. bawray, qumlıqta payda bolǵan dóń jer

узбекскийbagʻir, jigar, yurakрусскийпеченьанглийскийliver

Bolu ber maŋa sen aya bayrï taš Sen menga ishon, ey bag‘ritosh – Согласись со мной, тысчье