бажармоқ

фл. 1. Бирор иш, режа, мажбурият ёки топшириқни амалга оширмоқ, бажо келтирмоқ, адо этмоқ.

Белгиланган ишни ўз вақтида бажариш керак. — С. Кароматов, Бир томчи қон

Хоҳиш-иродамизни сўзсиз бажарасан. — Шарқ юлдузи

Агар менинг топширган топшириғимни бажар-санглар, вазирлик ўринларингда қолдираман. — Луқмони Ҳаким

2. Бирор ҳаракатни ижро этмоқ (рол, мусиқа, рақс ва шу кабиларни).

Баъзан у ролни жуда қийинчилик билан бажарар, кейин ёлғиз қолганда, ўзи қотиб-қотиб куларди. — Ойбек, Танланган асарлар