аза
azaаза
от 1. этн. Аёлларнинг маййит чиққан уйда йиғи билан ўтказадиган мотам маросими.
Аза га борган хотин ўз дардини айтиб йиғлар. — Мақол
Камбағал уруғ-аймоқ, қўни-қўшнилар, тўйда, азада семирадиган юримсак аёллар қоронғида туртиниб, пиёда жўнашди. — Ойбек, Танланган асарлар
2. Маййит чиққан уйдаги мотам жараёни.
Азада қатнашмоқ. Азага кириб, фотиҳа ўқиб чиқмоқ.
3. кўчма Умуман, мотам каби ҳолат; зид. тўй, хурсандчилик.
Бу ҳолат кимга тўй, кимга аза. Тўғри, камбағалнинг боши ғамдан чиқмайди. Ҳайити ҳам аза, жумаси ҳам аза. — Ойбек, Танланган асарлар
4. кўчма с.т. Умуман, йиғи-сиғили ҳолат, беҳуда йиғи-сиғи (аёлларга нисбатан).
Шунга ҳам азами, йиғиштир йиғи-сиғингни.
- Аза очмоқ 1. Айтиб йиғлаш билан мотам маросимини бошламоқ. Уста Ҳасанбек бўлса ўғли Шодмонбекнинг жангда шаҳид бўлгани туфайли аза очди. — Мирмуҳсин, Меъмор
- Аза тутмоқ 1. Азали ҳолатда бўлмоқ.
АЗА
1. Аёлларнинг марҳум уйида йиғи билан ўтказадиган мотам маросими.YAS, MATEM
2. Мотам, таъзия.
аза
траур
азага борган хотин ўз дардини айтиб йиғлар на (чужих) поминках (всякая) женщина плачет о своём горе
кимга тўй, кимга аза кому веселье (той), а кому горе (траур); соотв. кто идёт пировать, а мы горевать
- аза тутмоқ носить траур, быть в трауре
аза
н mourning, lamentation, a lament
- аза тутмоқ mourn, lament
АЗА
aza
аза
Trauer f, Leid n
- аза тутмоқ betrauern, beweinen, Trauer tragen, Trauer haben
Аза
русчатрауринглизчаmourningфрансузчаdeuilарабчаحِدَادٌ, عَزَاءٌ