авлиё
avliyoавлиё
от 1. дин. Валилар, эътиқодли, диндор кишилар; азиз, муқаддас, оллоҳга яқин кишилар; руҳонийлар.
Хожа Баҳоуддин Нақшбанднинг Бухорода авлиё сифатида шуҳрат топишида бир воқеа сабаб бўлган экан. — Газетадан
2. с. т. Каромат, башорат қила оладиган, мўжизалар кўрсата оладиган одам.
Мен шундай авлиёманки, агар тош ёки дарахтни чақирсам, олдимга дарров келади. — Латифалар
Тантибойвачча олазарак бўлиб, елкасини қисди ва ерга қараб деди: — Биз авлиёмизми? Қаерда эканини айтиш жуда мушкул. — Ойбек, Танланган асарлар
3. с. т. Кест. Улуғ, зўр фаҳмланувчи одам ёки нарса.
Нима, звено бўлиб, авлиё бўптими? — Ш. Рашидов, Бўрондан кучли
Хотин киши эса ожиза, авлиёси ҳам ҳасаддан холи эмас. — Ф. Мусажонов, Ҳиммат
4. с. т. Ҳеч нарса билан иши ёʻқ, дарвешсифат, дарвешнамо одам.
Юрагингда Ўринбой отанинг ўгити бор-да. Даданг пок одам. Қишлоқнинг авлиёси у. Ишонаман. — Ойбек, Қуёш қораймас
Ғор оғзида, баланд ясси тош устида, Яланғоч авлиё — ориқ бир кекса одам гулхан ёқиб ўтирарди. — Мирмуҳсин, Меъмор
АВЛИЁ
Каромат, башорат қила оладиган, мўжизалар кўрсата оладиган муқаддас, азиз одам.EVLİYA, ERMİŞ
авлиё
1. рел.посл. авлиё, святой, чудотворец, провидец
авлиё худо эмас, худодан жудо эмас авлиё – не бог, но и от бога не далёк
2. великодушный человек, святой покровитель
3. перен.разг.шутл. блаженный, не от мира сего
- авлиёга тош тегдими? уж не попал ли камень в авлиё? (говорится в утешение избалованному любимчику-ребёнку, когда тот вдруг расплачется).
авлиё
н holy, saint, sacred
АВЛИЁ
1. áwliye, dindar adamlar, muqaddes, Allaǵa jaqın adamlar, ruwxaniy-ler
2. kózi ashıq
3. ullı dep túsiniliwshi adam yaki nárse
4. dárwish sıyaqlı adam
авлиё
Heilige m
- авлиёлар авлиёси Allerheiligste n
Авлиё
святойинглизчаsaint, holy, sacredфрансузчаSaint, sacréарабчаوَلِيٌّ (أَوْلِيَاءُ), قِدِّيسٌ