atamoq

fl. 1. Nom bermoq, ot qoʻymoq, nomlamoq.

Shundan beri odamlar koʻprikni Xotinkoʻprik deb atashadi. — T. Ashurov, Oq ot

Yusufbek hoji [Kumushni] farishta deb atamoqqa ham hozir edi. — A. Qodiriy, Oʻtgan kunlar

2. Deb tilga olmoq, yuritmoq; aytmoq.

Bolalar uni [Tolibjonni] orqavarotdan Otquloq desalar, oldida Ergash togʻa deb atashardi. — S. Ahmad

Axir, nima qilayotganini bilmagan odamlarni kim deb atash kerak boʻlmasa? — M. Mansurov. Yombi

3. Tilga olmoq, aytmoq (kishi ismini).

Xayriyatki, ismini atamadi, deb oʻyladi Yaxshiboyev, demak, hali umid borday. — M.M. Doʻst, Lolazor

4. Biror kishi, tarixiy voqea va shu kabilar uchun bagʻishlamoq, shunga moʻljallamoq.

Ulugʻ bobokalonimiz xotirasiga atab amalga oshirilgan meʼmoriy ishlar bu bilan tugab qolmaydi, albatta. — Gazetadan

Oʻzbek oyimning qutidor, Oftob oyim va Oysha kampirga atab tiktirgan sarupolari ham bitdi. — A. Qodiriy, Oʻtgan kunlar

5. din. ayn. Bagʻishlamoq.

Toleim qursin, deb yondim, kuydim. Folbinlarga bordim, aziz avliyolarga nazr atadim. — Oybek, Tanlangan asarlar

Xudoyi ataganimizga bir yildan oshib qoldi. — N. Aminov, Qahqaha