ардоқламоқ

фл. 1. Иззат-ҳурмат, ардоқ билан муносабатда бўлмоқ.

эл ардоқлаган санъаткорлардан бири. — Газетадан

Қишлоқларимизнинг энг иззатли, энг ҳурматли, халқимиз ардоқлаб, қўлида кўтараётган кишилари механизаторлардир. — С. Абдуқаҳҳор, Олтин водийларни кезганда

2. Эҳтиёт қилмоқ, авайламоқ.

Мен сени ардоқлаб ғубордан, чангдан, Ёʻлингга ҳар куни сув сепармидим!? — Шуҳрат

Умр бўйи ардоқлаган азиз нарсасини ёʻқотгандек эди. — А. Мухтор, Бўронларда бордек ҳаловат