aldamoq

fl. 1. Yolgʻon-yashiq gaplar, vaʼdalar bilan laqillatmoq, avramoq.

Xalq xalq boʻlib birovni aldagan emas, ammo xalqni aldaganlar boʻlgan, ha, siz bizni aldamasangiz boʻldi, boy, biz sizni aldamaymiz. — M. Ismoiliy, Fargʻona tong otguncha

2. Yaxshi gap, vaʼda va shu kabilar bilan yoʻlga solmoq, koʻndirmoq.

Kuyovning qayerda ekanini hech kim bilmaydi. Kelin uyga qamalib olgan — na yolvorganga koʻnadi, na aldaganga. — A. Qahhor, Toʻy

3. Yoʻldan urmoq, yoʻldan ozdirmoq.

[Xonzoda Jamilaga:] Ey tentak Yuzingni birov koʻrgan bilan yeyilib qoladimi? Shunday qilib akamni aldaysan-da! — Hamza, Boy ila xizmatchi

4. Yolgʻon gapirmoq, yolgʻonchilik qilmoq.

— Rafiq, nayni kim chaldi? — Yoʻlchi akam. — A! Rostdanmi! — Aldama. Oybek, Tanlangan asarlar

5. Notoʻgʻri tasavvur tugʻdirmoq, chalgʻitmoq.

[Musa:] — Sen birovni ham aldama, oʻzingni ham aldama: mana bu yerda darding bor, — dedi-da uning koʻkragiga asta urdi.— Mana bu yerda. — P. Tursun, Oʻqituvchi

1. Kishini aldashga, avrashga, laqillatishga usta; aldoqchi.ALDATMAK

2. Firibgar, qallob.

обманывать, обмануть

aldagani bola yaxshi легче всего обмануть (или привлечь, подкупить чем-л.) ребёнка (говорится хитроумному корыстному человеку со стороны раскусившего его простодушного собеседника).

v deceive, cheat, lie

• sharmandalarcha aldamoq lie through one’s teeth

aldaw, óti- rikke isendiriw, ótirikke inan- dırıw, ótirik söylew, ótirik aytıw

betrügen vt, anlügen vt, irreführen vt, begaunern vt, (o‘yinda) mogeln vt

ЎпК Бли ТК русскийобманывать ВП с ТПанглийскийto deceive smb. with smthнемецкийbetrügen A um A

U toʻlov muddatida (nimada?) uni (kimni?) aldadi. Он обманул ее (кого?) со сроками платежа (с чем?).

He deceived her (whom?) with the term of payment (what ... with?).

Er hat sie (wen?) um die Zahlungsfrist (worum?) betrogen.

lie, tell a lie, tell lies, deceive, cheat, take in

русскийобманывать, вводить в обмананглийскийto cheat, to deceive, to swindle, to betray smb:s trustфранцузскийmentir, tromper, duper, tricherарабскийخَدَعَ (يَخْدَعُ), غَشَّ (يَغُشُّ)