аламли
alamliаламли
сфт. 1. Алами бор, оғриқ-азобли.
Аламли ва ярали кўнгиллардан рўй-рост отилиб, ҳавони янгратган ҳақиқат овози унинг бутун вужудини титратди. — Ойбек, Танланган асарлар
2. Алам-оғриқдан, азобдан юзага келган.
Ёʻқ, бу одамнинг руҳини енгиллатадиган йиғи эмас, юракдан оққан қондек аламли, аччиқ икки томчи эди. — Ў. Ҳошимов, Қалбингга қулоқ сол
Аламли кўзлар.
-Кечир демоқчисиз, — деди Инобат майин, аламли оҳанг билан. — Х. Тўхтабоев, Фелетондан сўнг
аламли
1. горестный, печальный
2. страдающий (от боли, обиды и т.п.), исстрадавшийся
3. обидный, огорчающий
4. жалобный, возбуждающий жалость
аламли
а sorrowful, sad, tormented, suffering
АЛАМЛИ
azaplı, dártli
аламли
ärgerlich, betrüblich
Аламли
русчагорестный, печальный, обидныйинглизчаsorrowful, sad, mournful, offencive, vexing, wistful grievousфрансузчаaigu, vif, triste, affligeant, opprimé, persécutéарабчаحَامِلُ الْأَلَمِ, مُتَأَلِّمٌ, مُصَابٌ