alamli
аламлиalamli
sft. 1. Alami bor, ogʻriq-azobli.
Alamli va yarali koʻngillardan roʻy-rost otilib, havoni yangratgan haqiqat ovozi uning butun vujudini titratdi. — Oybek, Tanlangan asarlar
2. Alam-ogʻriqdan, azobdan yuzaga kelgan.
Yoʻq, bu odamning ruhini yengillatadigan yigʻi emas, yurakdan oqqan qondek alamli, achchiq ikki tomchi edi. — Oʻ. Hoshimov, Qalbingga quloq sol
Alamli koʻzlar.
-Kechir demoqchisiz, — dedi Inobat mayin, alamli ohang bilan. — X. Toʻxtaboyev, Felyetondan soʻng
alamli
1. горестный, печальный
2. страдающий (от боли, обиды и т.п.), исстрадавшийся
3. обидный, огорчающий
4. жалобный, возбуждающий жалость
alamli
a sorrowful, sad, tormented, suffering
ALAMLI
azaplı, dártli
alamli
ärgerlich, betrüblich
Alamli
русскийгорестный, печальный, обидныйанглийскийsorrowful, sad, mournful, offencive, vexing, wistful grievousфранцузскийaigu, vif, triste, affligeant, opprimé, persécutéарабскийحَامِلُ الْأَلَمِ, مُتَأَلِّمٌ, مُصَابٌ