Qidiruv

ot 1. 1 Ayollarning ikki chakkasida, quloqlari atrofida jingalak holda osilib tushgan jamalagi.

Gʻulomjon qizning chap qulogʻini toʻsib turgan jingalak zulfiga tikilib toʻxtadi. — M. Ismoiliy, Fargʻona tong otguncha

Qora zulfim eshilgandir tol-tol, Kelgan hokim, bu soʻzlarga quloq sol. — Shirin bilan Shakar

2. Umuman, qizlarning sochi, kokili.

Uning [qizning] qora zulfi par yostiqning turli tomoniga tartibsiz suratda toʻzgʻib koʻzlari bir nuqtaga tikilgan. — A. Qodiriy, Utgan kunlar

Navroʻzda qizaloqlar tolbargdan kokil, binafshadan isirgʻa, qoqilardan zulf qilib, chambar taqadilar. — Gazetadan

ot 1. Hukmdor va hokimlarning fuqaroga, zolimlarning mazlumlarga koʻrsatgan jabri; shafqatsizlik, istibdod.

Zulm zindondan yomon. — Maqol

Aholi gʻalayonga keldi, qoʻrqqanidan emas, zulmga, zoʻrlikka, haqiqatsizlikka chidamaganidan gʻalayonga keldi. — M. Ismoiliy, Fargʻona tong otguncha

Hamma oʻz bilganicha qichqiradi, zulmdan, jabrdan shikoyat qiladi. — Oybek, Tanlangan asarlar

2. Umuman, jabr-sitam, ezish; adolatsizlik.

Kundoshlik zulmi. Zulm qilmoq (oʻtkazmoq).

Birov zulm qilsa, birov rahm qilarkan; birov osh bersa, birov non berarkan. — Oydin, Qandolatning hikoyasi

Maʼshuq ahliga yarashmas doimo zulm-u jafo. — Hamza

Odamlarga oʻtkazgan zulmi uchun Olaxoʻja xalq oldida javob bermay hech qayoqqa ketmaydi. — P. Tursun, Oʻqituvchi

ot ayn. Zilol.

Zuloli tamini topmam Sira bol-u shakarlarda, Vatan yodi erur qalbimda Boʻlsam men safarlarda. — E. Vohidov, Muhabbatnoma

ot 1. Chuchuk suv havzalarida yashovchi, yirtqich yoki parazit holda kun kechiruvchi halqali chuvalchanglar vakili.

Tibbiyot zulugi. Zuluk qoʻymoq.

Zuluk kichkina jonivor boʻlib, qonni soʻrish uchun xizmat qiladi. — N. Ismoilov, Kasallarni parvarish qilish

Suvdan chiqqan zulukday, Qosh-u koʻzi pilikday Kelin poshshaga salom. — Oq olma, qizil olma

2. koʻchma Birovlar hisobiga yashovchi, ochkoʻz, tekinxoʻr, shafqatsiz odam.

Xon — jallod, qozikalon — oʻrgimchak, yasovulboshilar esa zuluk edi. — J. Sharipov, Xorazm

3. koʻchma Zuluk kabi qop-qora.

Onasi uning [Saltanatning] zuluk qoshlariga, toʻlishgan dudoqlariga, yuzlariga mamnun tikilib oʻtirdi. — S. Nurov, Narvon

ot Zulf, gajak, jamalak.

Kelin oy, kelin deyishadi, zulfagin shamollar yechadi. — Folklor

sft. Qulf osish yoki eshikni berki-tish uchun eshikka va uning kesakisiga, ikki tabaqali eshikda \ar ikki tabaqaga oʻrnatiladigan kichkina halqasimon temir va unga osilgan zanjir.

Turobjon eshikdan hovliqib kirar ekan, yaktagining yengi zulfinga ilinib, tirsakkacha yirtildi. — A. Qahhor, Anor

U [Munavvar] eshikning zulfinini tushirdi-da, eriga yoʻl berdi. — S. Anorboyev, Mehr

Bir mahal Naziraning qoʻli eshik zulfiniga tushdi-yu, zarb bilan oʻziga tortdi. — D. Nuriy, Osmon ustuni