зулф

от 1. 1 Аёлларнинг икки чаккасида, қулоқлари атрофида жингалак ҳолда осилиб тушган жамалаги.

Ғуломжон қизнинг чап қулоғини тўсиб турган жингалак зулфига тикилиб тўхтади. — М. Исмоилий, Фарғона тонг отгунча

Қора зулфим эшилгандир тол-тол, Келган ҳоким, бу сўзларга қулоқ сол. — Ширин билан Шакар

2. Умуман, қизларнинг сочи, кокили.

Унинг [қизнинг] қора зулфи пар ёстиқнинг турли томонига тартибсиз суратда тўзғиб кўзлари бир нуқтага тикилган. — А. Қодирий, Утган кунлар

Наврўзда қизалоқлар толбаргдан кокил, бинафшадан исирға, қоқилардан зулф қилиб, чамбар тақадилар. — Газетадан