от 1. Ер шари, Ер.
2. Экин экиладиган ер.
Бу қишлоқнинг суви тоза, замини унумли, ҳавоси ёқимли, деҳқонларининг қўли баракали экан. — Ғ. Ғулом, Тирилган мурда
3. Муайян ҳудуд, юрт; умуман ер.
Зотан, янгидан бунёд этилган кўркам чаманзор, боғ-роғлар, яхлит-яхлит пахтазорлар Хоразм заминига жон бағишлайди. — Н. Сафаров, Оловли излар
Бир томони ғаллазор, бир то-мони токзор ерлардан ўтиб борарканмиз, шу заминда туғилиб, шу ердан фронтга кетган Ж. Усмоновнинг мактуби ёдимга тушди. — Назармат, Жўрлар баланд сайрайди
4. кўчма Асос, негиз.
Хўжалик ноз-неъмат бунёдкорлари айни кунларда мўл ҳосилга пухта замин яратмоқдалар. — Газетадан
Ҳар бир улуғ ишнинг замини — меҳнат, Меҳнат-ла яралур шоҳ асарлар ҳам. — Р. Бобожон
5. кўчма Қулай шарт-шароит, муҳит; имкон.
У Бўтабойга ҳозир бундай талаб қўйиб бўлмаслигини, бунинг учун аввал замин тай-ёрлаш кераклигини тушунтирмоқчи бўлган эди. — А. Қаҳҳор, Қўшчинор чироқлари
6. кўчма Таянч, бошпана.
Охири Абдураҳмон чойхона нишин тавкагир ва бобойи банглар орасидан ўзига замин топди. — А. Қодирий, Меҳробдан чаён
- Рўйи замин
- Замин-у замон Ер-у осмон, ҳамма ёқ, коинот. Замин-у замон ўзгариб, маърифатга томон бормоқда [деди Исломхўжа]. — Ж. Шарипов, ХоразмЁʻллар элцин манзилга омон! Омон бўлсин замин-у замон. — Шуҳрат, Ёшлигимнинг давоми
- Она замин Туғилиб яшаб турган жой, ер; жонажон юрт. Она заминимизнинг инсониятга бебаҳо туҳфаларидан бири — дастурхон кўрки ҳисобланган бодомдир. — Газетадан