замин

от 1. Ер шари, Ер.

2. Экин экиладиган ер.

Бу қишлоқнинг суви тоза, замини унумли, ҳавоси ёқимли, деҳқонларининг қўли баракали экан. — Ғ. Ғулом, Тирилган мурда

3. Муайян ҳудуд, юрт; умуман ер.

Зотан, янгидан бунёд этилган кўркам чаманзор, боғ-роғлар, яхлит-яхлит пахтазорлар Хоразм заминига жон бағишлайди. — Н. Сафаров, Оловли излар

Бир томони ғаллазор, бир то-мони токзор ерлардан ўтиб борарканмиз, шу заминда туғилиб, шу ердан фронтга кетган Ж. Усмоновнинг мактуби ёдимга тушди. — Назармат, Жўрлар баланд сайрайди

4. кўчма Асос, негиз.

Хўжалик ноз-неъмат бунёдкорлари айни кунларда мўл ҳосилга пухта замин яратмоқдалар. — Газетадан

Ҳар бир улуғ ишнинг замини — меҳнат, Меҳнат-ла яралур шоҳ асарлар ҳам. — Р. Бобожон

5. кўчма Қулай шарт-шароит, муҳит; имкон.

У Бўтабойга ҳозир бундай талаб қўйиб бўлмаслигини, бунинг учун аввал замин тай-ёрлаш кераклигини тушунтирмоқчи бўлган эди. — А. Қаҳҳор, Қўшчинор чироқлари

6. кўчма Таянч, бошпана.

Охири Абдураҳмон чойхона нишин тавкагир ва бобойи банглар орасидан ўзига замин топди. — А. Қодирий, Меҳробдан чаён