ot 1. Yuksak holat.
Uyning yuksakligi.
Burchakda, yerdan ikki yarim gazlar yuksaklikda kun botishga qaratib qurilgan ikkita koʻrimsiz bir betli eshiklar yuzlariga yopiq holda edi. — A. Qodiriy, Oʻtgan kunlar
2. Yer sathidan juda yuqoridagi boʻshliq, balandlik; osmon.
Oy yuksaklikka koʻtarilgan, bepoyon paxtazor kumush nur ichida chayqaladi. — X. Toʻxtaboyev, Felyetondan soʻng