fl. 1. Yuk ortmoq.
Mashinaga gʻisht yuklamoq. Eshakka oʻtin yuklamoq.
Shu yerda aravaga shox yuklayotgan Abdusamad qori darrov yoʻrgʻalab chiqib, juvonni gapga soldi. — A. Qahhor, Qoʻshchinor chiroqlari
2. koʻchma Vazifa yoki ish topshirmoq, zimmasiga qoʻymoq; ortmoq.
Oʻz ishini birovga yuklab qoʻydi.
Hamma ishni oʻrinbosarimga yuklab qoʻydim. — Mushtum
Oynisaga yangi sex mudirligini yuklab toʻgʻri qilganiga qanoat hosil qildi. — H. Gʻulom, Toshkentliklar