Қидирув

фл. 1. Ўроғлиқ, тахланган нарсани очмоқ, ёймоқ.

Гиламни ёзиб кўрмоқ.

Бостирмада Зиёдахон супра ёзиб, ун элаб ўтирар эди. — А. Қаҳҳор, Қўшчинор чироқлари

Ҳаммасига дастурхон ёзиб, сувнинг ўрнига шарбат, асал билан қанд-у новвот, зиёфат устига зиёфат қилди. — Юсуф ва Аҳмад

2. Ғижимланиб, бужмайиб қолган нарсани текисламоқ.

Солиев холи қолгач, ғаладондан сарғайиб кетган аллақандай қоғозларни олиб, кафти билан ғижимини ёзди. — Муштум

3. Тўшамоқ, солмоқ.

Башорат ўзини қаёққа қўйишини билмас, опаларига кўрпача ёзиб, яхшилаб ўтиришларини илтимос қилар эди. — А. Мухтор, Опа-сингиллар

Она-бола бир ўрин ёзиб ётдилар. — А. Қодирий, Ўтган кунлар

4. Очмоқ, ёймоқ; ростламоқ; кермоқ.

Панжасини ёзмоқ. Қанот ёзмоқ.

Пирнафас ака қулочини ёзиб, кучи борича санч-қини отди. — Ж. Шарипов, Хоразм

5. Тўпланиб, ўралиб, уйилиб турган нарсани ёймоқ, тарқатмоқ.

Хирмондаги пахталарни ёзмоқ.

Беш танобга солинган тупроқни ёзиб, очилган ерни ҳам чопиб, шудгор қилиб қўяди. — А. Қодирий, Ўтган кунлар

Сочингни ёзма дедим-ку! Қулоғингга тош биткур! — Н. Сафаров, Саодатнинг қиссаси

Пастроқда заррин попукларини ёзиб, хотин-қизлар артелининг байроғи ҳилпирайди. — А. Мухтор, Опа-сингиллар

6. Чиқармоқ, очмоқ.

Кимдир суқиб кетган тол ёғочи кўкариб, япроқ ёзди. — Ў. Ҳошимов, Қалбингга қулоқ сол

Ариқ лабларида ниҳол барг ёзар, Теварак гулбаҳор, теварак кўркам. — Р. Бобожон

7. Тарқатмоқ, ёʻқотмоқ.

Хафалигини ёзмоқ.

Бечора канизлар дард-аламларини ўйин-кулги билан чиқарар, ғамларини шу билан ёзардилар. — Ж. Шарипов, Хоразм

1. Йилнинг баҳор билан куз орасидаги энг иссиқ фасли

Лайлак келди — ёз бўлди. Дангасанинг иши битмас, ёз келса ҳам, қиши битмас — Мақол

Ёз кечасининг ёқимли салқини. Кўкда дарахтлар устида ғуж-зуж юлдузлар ёнади — Ойбек, Танланган асарлар

Куз келди-ю, кетди ёз: гул, майса ўт сарғайди — Ҳ. Пўлат

Қирқинчи йштинг ёз палласи эди — С. Кароматов, Олтин қум

2. кўчма Умрнинг энг гуллаган, ёшлик даври

Ёзим ўтди, чиройингизга тўймаи асло бу қувноқ кўнгил — Ғайратий

фл. Ёзилмоқ феълининг биргалик нисбати.

сфт. 1. Ёзга оид, ёзда бўладиган; ёздаги.

Ёзги ёмғир. Ёзги тун. Ёзги иссиқ. Ёзги меҳнат — қишки роҳат. — Мақол

Баҳор кезларида майсаларга ястаниб, дарахт тагларида бирга дарс тайёрлаганимиз, ёзги каникулда тоғларга саёҳат қилганимиз менинг эсимдан чиқмайди. — П. Турсун, Ўқитувчи

2. Ёз учун мўлжалланган, ёзга мос; ёз-лик.

Ёзги кинотеатр,

Қурбон ота елиб-югуриб, сал кунда қишки ва ёзги чойхонанинг кам-кўстини тўғрилаб олди. — А. Қаҳҳор, Қўшчинор чироқлари

от эск. Айн. гуноҳ.

Ажалингнинг етиши қилган ёзиғингдан эмас, бек акангнинг қонсираши! деган гап [Ҳасаналининг] кўнглига тушар эди-да, беихтиёр уфлаб юборар эди. — А. Қодирий, Ўтган кунлар

Ёзиғим не? Ўзимдай бир ғарибани яхши кўрганимми? [деди Матпано]. — Ёшлик

Бизнинг худога нима ёзиғимиз бор экан. — З. Саид, Н. Сафаров, Тарих тилга кирди

сфт. Хат, ёзув воситасида ифодаланган, ёзилган.

Ёзма маълумот.

Дарс тайёрлашни ёзма ишларни бажаришдан бошлаш мақсадга мувофиқ. — Фан ва тур-муш

Ёзма адабиётдан ташқари, халқимиз юзлаб ажойиб достонлар яратган. — Шукрулло, Жавоҳирлар сандиғи