sft. 1. Qattiq ogʻriq, qaygʻu yoki kuchli sevinch-shodlik va shu kabilar natijasida yosh bezlaridan ajralib chiqadigan tiniq shoʻr suyuqlik.
Chin koʻngildan yigʻlasang, soʻqir koʻzdan yosh kelar. — Maqol
Hayotning oʻng yonogʻiga bir tomchi issiq yosh toʻkildi. — M. Ismoiliy, Fargʻona tong otguncha
— Bas, Oʻroz, koʻzimni koʻr qildi tutun, — Yoʻlchi yum-yum yosh toʻkib, achishgan koʻzlarini ishqalab, turtina-tur-tina, eshikni tepib ochdi. — Oybek, Tanlangan asarlar
Kelar yoʻling supuray sochim bilan, Changi chiqsa, suv sepay yoshim bilan. — Yo. Mirzo, Oʻgʻil mehri
2. koʻchma Yigʻi; nola.
Zolim boylar mazax qilib kulardi, Rahmi kelmay muhtojlarning yoshiga. — Ergash Jumanbulbul oʻgʻli
- Koʻz yoshi Yigʻi. Shakarjon dugonasining yoniga choʻkdi: — Yigʻlama, koʻz yoshidan foyda yoʻq. — I. Rahim, Chin muhabbat
- Koʻz yoshi qilmoq Yigʻlamoq.
- Koʻziga yosh olmoq Yigʻlamsiramoq. Oftob oyim uni quchoqlab, yuzidan oʻpdi va koʻziga yosh oldi — A. Qodiriy, Oʻtgan kunlarHamma: birov bilintirib, birov bilintirmay, koʻziga yosh oldi. — A. Muxtor, Opa-singillar
- Koʻz yoshi(ni) toʻkmoq Yigʻlamoq. Zaynab soʻzini bitira olmadi, chetga qarab, koʻz yoshini toʻkdi. — A. Qodiriy, Oʻtgan kunlar