fl.
1.
Chopib, kesib, boʻlaklarga ajratmoq, boʻlmoq.
Toʻnka yormoq.
Kimdir qars-qars oʻtin yoradi. — S. Ahmad, Hukm
Azonda otni minib, toqqa joʻnadim. Togʻamni oʻtin yorayotgan yerida topdim. — Sh. Xolmirzayev, Yoʻllar, yoʻldoshlar
2.
Kesmoq, tilmoq.
Oyi, nima qilay, soʻzimga ishonmasangiz, pichoq bilan koʻksimni yorib koʻrsataymi? — Oybek, Tanlangan asarlar
U qoʻlini boʻshatgan choqdayoq Otabek Homidning qornini shir ettirib yorib yuborgan edi. — A. Qodiriy, Oʻtgan kunlar
3.
Chaqa qilmoq; darz ketkizmoq.
Tuxumni yormoq. Kichkina tosh bosh yorar. — Maqol
Otam, oʻyin qizigʻida yutqazishga yutqazib qoʻyib, keyin oʻzini urdi, peshonasini yordi. — M. Ismoiliy, Fargʻona tong otguncha
4.
-ib qoʻshimchali ravishdosh shaklida “oʻtmoq”, kirmoq, chiqmoq feʼllari bilan kelib, qarshilik, toʻsiq, gʻov va shu kabilarni yengish maʼnosini ifodalaydi.
Toʻdani yorib kirmoq. Qurshovni yorib chiqmoq.
Mirshablar orasidan uchta yosh bola yorib oʻtib, mingboshining kimxob toʻniga, oyogʻiga osildi. — M. Ismoiliy, Fargʻona tong otguncha
Norjon bilan Elmurod u yoqdan-bu yoqqa tipirchilab, oldinga yorib oʻtmoqchi boʻlishdi. — P. Tursun, Oʻqituvchi