f. jL — doʻst
1. Dilga yaqin kishi; Xamdam, doʻst, muhib; yordamchi. m . . Ajdodlarimiz qissasi
Ziyofatga oʻrtoqlar, yor va birodarlar kelishdi
Ostimizda oʻynar otlar, Har kim oʻz koʻnglini shodlar, Doʻstu yor, yaxshi ulfatlar, Nuktadonlar, xush qol endi — "Erali va Sherali"
nihoyat, zafar ularga [massagetlarga] yor boʻlib, dushmanni orqaga sura boshlashdi — M. Osim
Arvohlar yor, pirlar madadkor boʻlib, ovimiz baroridan kelsin — Hamza
2. Sevgili, maʼshuq, maʼshuqa
Vafodor yor
Yor, muncha zor etding meni? — S. Abdulla, Tohir va Zuhra
Men keltirgan atlasni Yorim solmas sandiqqa — "Qoʻshikdar"