фл. 1. Йиғи қилмоқ (
Ачиниб йиғламоқ. Пиқ-пиқ йиғламоқ. Ув тор-тиб йиғламоқ. Ўкириб йиғламоқ. Ҳўнграб (ҳўнг-ҳўнг) йиғламоқ.
Энди онага қўшилиб қиз йиғлар, қизга қўшилиб она йиғларди. — Чўлпон, Кеча ва кундуз
Бола ҳануз чирқираб йиғлар эди. — А. Қаҳҳор, Қўшчинор чироқлари
2. кўчма Нолиш қилмоқ.
Узоқ-узоқларда мусиқа йиғларди. — Ш. Рашидов, Бўрондан кучли
- Айтиб йиғламоқ
- Аччиқ-аччиқ йиғламоқ Аччиқ-алам билан йиғламоқ. Кеча унинг уйидан хотин кишининг аччиқ-аччиқ йиғлаган товуши эшитилди. — А. Қаҳҳор, Қаноциз чит-так
- Зор йиғламоқ Зорланиб йиғламоқ. Бола: Дадам, дадам! деб зор йиғларди. — К. Яшин, Ҳамза
- Йиғлаб кўриш(а)ди Тўн йиғлаб кўришди.[Ҳотам:] Қани, совимасин [рюмкага қуйиб]. Бу жонивор кабоб билан йиғлаб кўришади. Қитдай-қитдай ютайлик. — Н. Сафаров, Ҳаёт мактаби
- Юм-юм йиғламоқ Қаттиқ кўз ёши тўкиб йиғламоқ. Ача-хон юм-юм йиғлаб, онасининг пешонасини силарди. — К. Яшин, Ҳамза
- Қон йиғламоқ Ниҳоятда алам-изтироб билан йиғламоқ. Холанинг оғир юрак яраси янгиланар, қон йиғлаган қайғули куни ёдига тушар эди. — А. Мухтор, Опа-сингиллар