sft. 1. ayn. Yagona 1.
Yakka tup oʻrik. Yakka oʻzim kelaman. Yakka bortli kostyum.
Munisxon onaning yakka qizi edi. — S. Zunnunova, Mehnat va turmush
Qishloq tinchligini buzgan bu yakka ot tuyoqlarining taraq-turuqi, taqalarning toshlarga urilishidan chiqqan yalt-yult chaqmoq dam oʻtmay uzoqlashdi. — S. Anorboyev, Oqsoy
Biron qonunni buzsang, jazosini oʻzing yakka tortasan. — A. Qahhor, Oltin yulduz
2. Hech kimsiz; yolgʻiz, kimsasiz.
Zaynab qoldi bechora yakka Na bir sirdosh, nada bir yoʻldosh. — H. Olimjon
Nima boʻlsa ham yakkaman Koʻza kunda emas, kunida sinadi. — Oysuluv
Bir qoyada garillab chaqiradi, Dobili yarqillab, bir odam yakka. — Nurali
3. ayn. Yagona 2.
Ezgulik bobida faqat u yakka, Faqat u barchaga teng va barobar. — A. Oripov
4. Boshqalarga qoʻshilmasdan, oʻzi alohida boʻlgan.
Yakka hunarmand. Yakka dehqon.
Gapning boshi shuki, oʻsha sen pul qistab borganda, u Haydar hojidan ajrab, oʻzi yakka doʻkon ochish harakatida yurgan edi. — A. Qahhor, Sarob
5. koʻm. vzf. kam qoʻll. Faqat.
Yolgʻiz meni oʻyla intizor, Oʻylaringda men yashay yakka. — R. Parfi
- Yakka kift boʻlib Bir kiftini oldin chiqarib, bir kifti bilan. Yoʻlchi yakka kift boʻlib, xalq orasini yorib, oldinga oʻtdi. — Oybek, Tanlangan asarlar
- Yakka-yu yagona 1. Birdan-bir, yolgʻiz, yagona; Bu hofiz butun olamga tanilgan yakka-yu yagona ovoz. — Oybek, Tanlangan asarlar
- Yakka xoʻjalik Bilib qoʻying, yakka xoʻjalikning kolxozga birlashishi muqarrar. — S. Yunusov, Kutilmagan xazina